Historia francuskich samochodów zaczęła się bardzo wcześnie, bo jeszcze w XIX wieku. Co prawda popularna dziś marka Peugeot może się pochwalić jeszcze dłuższą, bo sięgającą aż 1810 roku tradycją, ale należy pamiętać o tym, że przez pierwsze kilkadziesiąt lat firma z Sochaux zajmowała się przede wszystkim produkcją rowerów, a automobile pojawiły się w jej ofercie pod koniec lat osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Mniej więcej w tym samym czasie działalność rozpoczęło kilka innych firm. Niektóre z nich przetrwały do dziś, inne natomiast musiały uznać wyższość konkurencji i w pewnym momencie wypisać się z wyścigu o uznanie klientów. Zarówno o jednych, jak i drugich opowiemy w poniższym tekście.

Francuskie marki samochodów – Peugeot

Opowieść o francuskich samochodach należy zacząć od Peugeota, bo jak już wspomnieliśmy, jest to marka o zdecydowanie najdłuższej tradycji. Pomijając etap, w którym firma z Sochaux zajmowała się produkcją rowerów, przejdźmy do końcówki lat osiemdziesiątych XIX wieku. Wtedy to zaprezentowany został samochód Serpollet-Peugeot napędzany silnikiem parowym. Do ważniejszego wydarzenia doszło jednak dwa lata później, kiedy francuska marka po nawiązaniu współpracy z Daimlerem pokazała światu Type 3 – samochód napędzany widlastym silnikiem o pojemności około 500 centymetrów sześciennych, który generował zawrotne 2 konie mechaniczne mocy.

Peugeot miał bardziej i mniej udane okresy w swojej historii, ale udało mu się wyprodukować kilka samochodów, które są dobrze wspominane po wielu latach od premiery, a niektóre z nich wręcz zapracowały na miano kultowych. Jednym z nich jest z całą pewnością model 205. Pojazd ten zadebiutował w 1983 roku i zmienił postrzeganie marki Peugeot jako tej, która choć co prawda nieźle radzi sobie z tworzeniem dużych limuzyn, to kompletnie niedomaga w segmencie aut miejskich. 205 wyglądał i prowadził się zdecydowanie lepiej od swojego poprzednika. O tym, jak dobry był to samochód niech świadczy fatk, żę Peugeot produkował go przez aż piętnaście lat, w międzyczasie dokonując jedynie niewielkich modyfikacji stylistycznych. Obecnie Peugeot 205 jest ciekawym youngtimerem. W kilkuset egzemplarzach wyprodukowano wersję Turbo 16 (T16) skonstruowaną wspólnie przez Peugeota i firmę Talbot. Miał napęd na 4 koła, silnik umieszczony centralnie o pojemności skokowej 1778 cm³ wraz z turbosprężarką. Obecnie jest to samochód niezwykle poszukiwany przez kolekcjonerów, którzy gotowi są za niego zapłacić nawet po kilkaset tysięcy złotych.

W latach dziewięćdziesiątych Peugeot wypuścił na rynek kolejny niezwykle udany model w postaci 406. Samochód, który zdobył światową popularność dzięki występom we francuskiej serii filmów akcji „Taxi” w wersji „cywilnej” co prawda nie mógł się pochwalić tak imponującymi możliwościami jak na ekranie, ale był samochodem niezwykle trwałym. Cenione były przede wszystkim egzemplarze z silnikami Diesla, którymi przez wiele lat poruszali się między innymi warszawscy taksówkarze. Oprócz standardowego sedana i kombi w sprzedaży była też wersja coupe, której nadwozie zostało zaprojektowane przez słynne studio Pininfarina. I choć samochód nawet w najmocniejszej wersji z silnikiem V6 nie imponował szczególnie osiągami, to ze względu na swoją urodę był i nadal jest ceniony przez miłośników youngimerów.

Obecnie Peugeot ma w swojej ofercie kilka samochodów, na których można zawiesić oko. Wśród nich szczególnie wyróżnia się najnowsze wcielenie modelu 508, o którym nasz redaktor pisał następująco: „Nowy Peugeot 508 zrywa z obecnym wizerunkiem „milusińskiego” samochodu rodzinnego i mocno akcentuje sportowe dziedzictwo francuskiej marki. Długa maska, smukła sylwetka i nisko poprowadzona linia dachu kończą się wąską listwą świetlną, której elementem charakterystycznym są światła przypominające ślad po lwich pazurach. Powiem szczerze: jest na co popatrzeć. Przód samochodu ma budzić respekt, a pionowo narysowane światła dzienne w kształcie kłów, pojawiając się w lusterku, mają skłonić innych kierowców do natychmiastowego powrotu na prawy pas autostrady. Sportowego charakteru nadają karoserii także bezbramkowe drzwi, przez co czynią z 508 rasowe czterodrzwiowe coupe”.

Francuskie marki samochodów – Renault

Spółka Renault została oficjalnie założona 25 lutego 1899 r. jako Société Renault Frères (Spółka Bracia Renault) przez Louisa, Marcela oraz Fernanda Renault. Obecnie to jeden z największych producentów samochodów na świecie, który na przestrzeni lat dorobił się miana takiego, który nie boi się wcielać w życie naprawdę odważnych projektów. I choć obecnie firma działa na rynku w sposób dość zachowawczy, to w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych potrafiłą wprowadzić do sprzedaży modele, które w niewielkim stopniu różniły się o koncepcyjnych prototypów.

Po latach można się oczywiście podśmiewać z niektórych ruchów Renault i umieszczać ich samochody w rankingach najbrzydszych na świecie, ale trzeba przyznać, że marka z Boulogne-Billancourt potrafiła ubarwić krajobraz motoryzacyjny. Dobrym przykładem takiego działania była chociażby premiera modelu Avantime, który trafił do sprzedaży w roku 2001. Auto było efektem kilkuletnich prac nad koncepcją połączenia minivana z coupe. Efekt był niecodzienny i zdecydowanie zwracający na siebie uwagę, ale niestety nie udało się go przełożyć na sprzedaż. Dwudrzwiowy rodzinny van nie trafił w gusta klientów i koncern zdecydował się o zakończeniu jego produkcji po zaledwie dwóch latach, zanim z taśmy montażowej zdążyło zjechać chociażby dziesięć tysięcy egzemplarzy.

Obecnie Renault, wnioskując po oferowanych modelach, stara się raczej naśladować rynkowe trendy, niż stawać w stylistycznej i technicznej awangardzie. Niedawno do sprzedaży trafił model Arkana, w którym trudno nie zauważyć podobieństw do BMW X4. Nasz redaktor napisał o nim następująco: „Na dużą pochwałę zasługują projektanci Renault Arkany. To naprawdę ładny samochód. Uwielbiam przednie światła nowych modeli Renault, które sprawiają wrażenie, jakby auto samo prosiło się o przygodę. Wizualnie wygląda moim zdaniem wygląda lepiej niż wspomniane już BMW X4. 18 calowe felgi idealnie pasowały do koloru „Niebieskiego Zanzibaru”, który przykuwał oczy przechodniów, a przyciemniane szyby, czarny dach i lusterka wyśmienicie uzupełniały całość. Czerwona wersja jeszcze bardziej zwracała na siebie uwagę. Była bardziej sportowa i zadziorna niż spalinowa. W środku też jest dobrze. Czarna tapicerka z elementami skóry i deska rozdzielcza uzupełniona plastikiem wysokiej jakości dobrze oddawały charakter tego auta. Kierownica pokryta skórą przyjemnie trzymała się w dłoniach. Co ciekawe, pomimo wyraźnie ściętego tyłu w Arkanie jest naprawdę dużo miejsca. Z tyłu spokojnie usiądą dwie wysokie osoby i na pewno nie będą miały problemów z zahaczaniem głową o podsufitkę. Z miejscem na nogi jest podobnie. Nawet za bardzo odsuniętym fotelem kierowcy, bez problemu będziemy podróżowali w komforcie. 9.3 calowy ekran w konsoli środkowej z systemem Easy Link dodawał trochę kosmiczności wnętrzu. I ten ogromy (10,25”), wirtualny kokpit, który zrobił na mnie naprawdę dobre wrażenie, pasuje tutaj idealnie. Bardzo ładny środek Arkany, dba o to byśmy się w nim dobrze poczuli. W wersji R.S pojawiło się dużo czerwonych nitek na fotelach i drzwiach. Na desce rozdzielczej pojawił się plastik, który wyglądem przypominał karbon. Inny był też drążek do zmiany biegów, który w hybrydowej wersji wyglądał o wiele lepiej, a kierownica wykonana w wyścigowym stylu. Całość tworzyła sportową atmosferę.”

Francuskie marki samochodów – Citroen

Ostatnia z marek należących do francuskiej „wielkiej trójki”. Do tego najmłodsza z dotychczas opisanych, bo powstała w 1919 roku. Co ciekawe, w początkach jej historii można trafić na polski akcent. To właśnie w Polsce Andre Citroen zapoznał się z technologią kół zębatych o daszkowym uzębieniu, które potem opatentował we Francji i które trafiły do logo jego firmy. Firmy, która początkowo zajmowała się produkcją tych właśnie kół zębatych i podzespołów dla innych producentów, ale w pewnym momencie zdecydowała się na tworzenie całych samochodów. Co ciekawe, związki Citroena z Polską nie skończyły się na inspiracji kołami zębatymi. W 1930 roku w Warszawie rozpoczęła działalność montownia samochodów francuskiego producenta – składano w niej samochody osobowe typu C4 i C6 z nadwoziami zamkniętymi. Fabryka działała przez cztery lata, zamknięto ją z powodu kryzysu.

Po zakończeniu drugiej wojny światowej rozpoczął się niezwykle owocny okres w historii firmy. Do sprzedaży trafił wówczas samochód dostawczy o oznaczeniu H, a w 1949 roku pojazd, który do dziś jest uznawany za jeden z najbardziej charakterystycznych w historii marki, czyli 2CV. Samochód ten był produkowany (z mniejszymi lub większymi modyfikacjami) aż do 1990 roku i zasłużenie dorobił się miana auta kultowego. W 1955 roku został pokazany światu najprawdopodobniej najbardziej rozpoznawalny Citroen w historii, czyli DS. Samochód nie tylko prezentował się niezwykle futurystycznie jak na swoje czasy, ale był wyposażony w masę nowoczesnych rozwiązań, takich jak hamulce tarczowe, półautomatyczna skrzynia biegów czy też zawieszenie hydropneumatyczne, które stało się jednym z symboli marki. Samochód był produkowany przez kolejne 20 lat, aż firma zdecydowała się zastąpić go równie udanym i zaawansowanym technicznie modelem CX.

Obecnie Citroen zrezygnował z wielu elementów, które były jego cechami charakterystycznymi, w tym ze wspomnianego hydropneumatycznego zawieszenia. Paryska marka nadal jednak stara się tworzyć samochody, które będą przyciągać wzrok i wyróżniać się na tle innych. Tak stało się chociażby w przypadku najnowszego wcielenia modelu C4, o którym nasz redaktor napisał: „Już nawet nie odwagą, a istną brawurą wykazali się prezesi Citroena składając podpis pod uruchomieniem tego projektu. Nowy C4 jest tak bardzo inny od wszystkiego, co znaliśmy do tej pory, że nawet taki model jak Cactus, wydaje się przy nim po prostu nudny. Na karoserii dzieje się tak wiele, że zaczynam podejrzewać, iż projektant „robotę” do domu, narysował zarys karoserii, po czym wyszedł do kawiarni nieopatrznie zostawiając uchylone drzwi do gabinetu. Co się stało dalej zrozumieją wszyscy, którzy mają, bądź mieli małe dzieci. Pociechy ukradkiem zakradły się do gabinetu i pomalowały projekt kredkami. Po powrocie projektant nieco się zdenerwował, ale po chwili namysłu stwierdził, że projekt jest świetny i oddał go zespołowi konstruktorów.”

Francuskie marki samochodów – Ligier

Gdyby zapytać dowolną osobę o wymienienie trzech francuskich marek motoryzacyjnych, w odpowiedzi usłyszałoby się zapewne opisane wyżej, czyli Peugeota, Renault i Citroena. Na nich jednak motoryzacja z kraju nad Sekwaną i Loarą się nie kończy. We Francji narodziło się bowiem wiele innych marek samochodowych, a jedną z ciekawszych jest bez wątpienia Ligier, który postanowił zagospodarować nietypowy i trudny fragment rynku.

Firma została założona pod koniec lat sześćdziesiątych przez przez kierowcę wyścigowego Guya Ligiera i początkowo zajmowała się budową bolidów Formuły 1, ale po kilkunastu latach działalności podjęto decyzję o zaangażowaniu się w tworzenie mikrosamochodów. Początkowo wykorzystywano nadwozia od ciągników siodłowych, a efekty tych działań były bardzo prymitywne. Z czasem jednak zainteresowanie mikrosamochodami rosło – manewrowanie nimi w warunkach miejskich było łatwiejsze niż „dużymi” pojazdami, spalały zdecydowanie mniej paliwa i można było nimi jeździć nie posiadając prawa jazdy.

Obecnie jazda takim samochodem bez uprawnień nie jest możliwe (przynajmniej w Polsce), ale jeśli ktoś chciałby kupić samochód do jazdy na kategorii B1, to powinien zwrócić uwagę na ofertę Ligiera – firma ta jest bowiem największym producentem mikrosamochodów na świecie, który odpowiada za około 40% całego rynku.

Francuskie marki samochodów – Simca

Jeśli ktoś podczas rozwiązywania krzyżówki natknął się na pytanie o francuski samochód na literę „s”, to prawidłową odpowiedzią w ogromnej większości przypadków była właśnie Simca. Obecnie marka ta już nie istnieje (w 1980 roku została kupiona przez Peugeota, a kilka lat później wyprodukowano ostatnio samochód pod tą nazwą), ale w swoim czasie stworzyła kilka ciekawych pojazdów.

Chociaż samochody marki Simca były produkowane we Francji (a konkretnie w Poissy nieopodal Paryża), to firma ma silne włoskie korzenie. Została bowiem założona przez pochodzącego z Turynu  Henriego Pigozziego i w pierwszych latach działalności funkcjonowała jako Simca-Fiat. Największe sukcesy marki Simca przypadają na lata siedemdziesiąte, kiedy to dwa modele tej firmy otrzymały tytuł samochodu roku: Simca 1307 w 1976 oraz Simca Horizon w 1979.